سهيلاي عزيزم سلام.

نميدانم از كدامين درد بگويم كه نا گفته هايم آن قدر بسيار است كه تاب وتوان گفتنش نيست.

گاهي اشتباهات آدم ها اون قدر بزرگ كه نمي شه بخشيدشون اما گاهي

بعضي از ادم ها اون قدر بزرگن كه حتي بزرگ ترين اشتباهات رو هم

 مي تونن ببخشن.(مثل تو)

سهيلاي عزيزم.فرشته مهربون وساده من نمي دونم در موردم چي فكر

 مي كني اما ازت مي خوام كه اول به حرف هام خوب گوش كني بعد

تصميم بگيري.ميدونم كه اشتباه كردم اما باور كن ماجرا اون جوري كه تو

 فكر ميكني نيست.براي من هيچ كسي تو نميشه .

توي تمام اين مدت فقط يه چيزي آزارم مي داد اون هم طرز فكر تو در

 مورد من بود .چون تو نه تنها خودت كه فكر هات هم براي من مهمه.اين

وباور كن .

دوست دارم با همون صداقتي كه توي تو سراغ دارم تصميم بگيري .واين

 رو هم يادت نره كه هنوز هم

 خیلی دوستت دارم

به من نگو كه عشقم چشماش وبسته

كا ش بدوني نبودنت چه سخته

ديگه دلم گرفته از اين زمونه

من پشيمونم كه چرا ندونستم قدرت رو

پريشونم از اين كه من موندم بي تو

نه بي تو بودن ديگه دليلي نداره

تحملش رو نداره دلم طاقت نداره

نمیدونم چی بگم؟

من سردر گم شدم شمایی که داری این رومی خونی 

به من بگو چی کار کنم تا سهیلای من .من رو ببخشه

کمکم کنین.

محمد